هدف

حسین رضازاده از سال 2006 به بعد در هیچ رقابت ورزشی شرکت نکرد. او حتی در مسابقات آسیایی به خاطر حضور بهتر در المپیک حضور نیافت تا کمتر از 3 هفته مانده به المپیک و آن هم بنا به دلایلی نه چندان قانع کننده و پراکنده گویی مسئولین از دنیای وزنه برداری خداحافظی کند.
14 بهمن 1384 / رضا زاده: ... مصدومیتم از ناحیه زانو سبب شده از فشار تمریناتم بکاهم. البته این مصدومیت جدی نیست. ( تنها مصدومیتی که رضازاده خود در گذشته به آن اشاره کرده است)
31 تیر 1387 ( دو روز قبل از کناره گیری) زارع مجد سرمربی تیم ملی وزنه برداری: ...اما، بايد باور كنيم كه هر سالي كه از عمر انسان مي‌گذرد قدرت جسماني هم فرق مي‌كند. نبايد از رضازاده امروز همان انتظار رضازاده المپيك سيدني را داشته باشيم. اگر او امروز نسبت به قبل افت كرده، طبيعي است.

زارع درمورد احتمال خداحافظي رضازاده پس از بازي‌هاي المپيك پكن از دنياي ورزش حرفه‌اي گفت: به عقيده من رفتن يك ورزشكار از ورزش حرفه‌اي طبيعي است. اما، من هنوز به پس از المپيك او فكر نكرده‌ام. براي من در اين مدت مهم اين بود كه رضازاده به المپيك برسد. براي پس از المپيك هم خودش بايد تصميم بگيرد. اكنون همه نگاه ما به روز مسابقه رضازاده است نه بيشتر. ( یعنی تا 2 روز قبل از کنارگیری رضازاده از المپیک سرمربی تیم ملی وزنه برداری که کاملترین اطلاعات را از وضعیت جسمی و روحی یک وزنه بردار هیچ اطلاعی نداشته است؟ )

1 روز پس از کناره گیری رضازاده رئیس فدراسیون وزنه برداری مشکلات عروقی را دلیل این خداحافظی او دانست.
اما 2 روز پس از کناره گیری قضیه شکل دیگری به خود گرفت.افشارزاده مشکلات جسمانی ناشی از بالا بودن فشار خون و قند خون را علت کناره گیری رضازاده دانست. اما جالبتر اینکه در رسانه های مختلف دلایل مختلفی هم از زبان ایشان منعکس شد:

... رضازاده در تمرینات زود خسته می شد و به رکوردهای قبلی اش نمی رسید!
... نوسانات زیادی داشت و تا حدودی افسردگی هم گرفته بود!
اما در همان زمان در مصاحبه ای که رضازاده با صدا و سیما داشت علت کناره گیری اش را آسیب دیدگی رباط صلیبی پا هنگام تمرین بیان کرد.

چرا مربیان تیم ملی از عدم سلامتی وی خبر نداشتند؟ اگر داشتند چرا زودتر اعلام نکردند تا فدراسیون زودتر از رضا زاده درخواست کناره گیری کند و نفر جایگزین زودتر به شرایط مسابقه برسد؟
با کمترین دانش پزشکی و با حداقل اطلاعات در مورد کلیات ورزش می توان این سوال را مطرح نمود که چگونه ممکن است تنها 3 هفته مانده به رقابت های المپیک، درد زانو، مشکلات عروقی، فشارخون بالا، قند خون، افسردگی ناشی از نرسیدن به رکوردهای قبلی و آسیب دیدگی رباط صلیبی پا به یکباره گریبان هرکول جهان را گرفت؟